.Би 8 р ангиасаа 9 өө алгасаад шууд 10 рүү үсэрээд (тухайн үед гавал байваа гэж.хэ хэ) сургуулаа төгсөлөө.Тухайн үед хувийн сургууль төгссөн хүний голч энэ тэр нь тасарчихсан л байлаа.Тэгээд КТМС ын Мэдээллийн Систем гэдэг ангийг сонговоо. Тэр үед мэдээллээр үнэн хомс байсан байгаан шүү. Ямар мэргэжил сонгохоо мэддэггүй. Ангийн хөвгүүд л КТМС орно гээд л яриад байхаар нь ээждээ очиод л энэ сургуульд орно гээд хэллээ дээ.За тэгээд сурагчийн ширээ минь оюутны ширээгээр солигдов оо.
Дурсамжаараа эргэн нэг алхах ямар ч сайхан юм бэ дээ гэж.
Багаасаа л өөрийгөө дайчилж сураагүй хүнд хэзүү л байлаа. Ядаж байхад найзууд 10 жилээ төгсөөгүй жоохон хүүхдүүд хол байдаг. Би гэдэг хүн чинь ганцаардана гэдгийг жинхэнэ утгаар нь мэдэрвээ.
Байнга л одиноороо. 2 оос хэдэн найз ирээд тэгээд нөгөө хэдийгээ дагаж нисээд муу ээжийгээ нэлээн л зовоосондоо.Оюутны хэдэн жилийг дурсамжаар дүүрэн үдсэн дээ гэж. Одоо хэдүүлээ нийлээд л ярихаар дурсгалтай байдаг юм. Өөр хүмүүс ярихаар үлгэрийн л юм шиг юм ярина даа.Өөрсдөө байнга ярисаар байгаад уйдсан байна лээ гэж.
9 сарын 1 болход хэдэн нөхөдийн хамт шинээр ирсэн хүүхдүүдийг шинжиж өгнө дөө.Өөрсдөө хувиарлаж аваад л минийх чинийх гээд л, амжилтанд хүрэхгүй хэдэн нөхөд л байж дээ.
Би сүүлд бодоод байхад гайгүй гэсэн хэдэн охидыг ёстой цоо ширтдэг байсан байгаам аа.
Эхлээд тоодоггүй байсан байхаа, яваандаа нэг нөхөр цоо ширтээд байхаар гайгүй харагдаж таалагдах гэдэг юм шиг байгаа юм аа.
Би нээрээ ёрын ичимхий хүн шүү. Ганцаараа бол ширтэхээс өөр зүйлгүй. Дотны найзуудтайгаа нийлхээр яавал ч яачих гээд.Одоо хааяа харамсдаг юмаа, тэгэхэд л очиод уулзчихгүй гэж.Надад сайныг нь мэдсээр байж, болоогүй л юм даа. Надад иймэрхүү тохиолдол нэлээн таарч байж дээ.Ичимхий занг яалтай билээ дээ.
Бас улаан бүжигийн хоббитой байваа.Ямар сайндаа мөнгөгүй явж байж барны хажуугаар л өнгөрөхөөр гадаа нь ч хамаагүй ганц бүжиглэчихээд өнгөрөхгүй бол чаддаггүй байлаа гэж.
Ингэж тэгсээр нэг л мэдхэд оюутны ширээн дээрээс ажилын талбарлуу хөл тависан байна даа
No comments:
Post a Comment